Źródło: Pinterest

W tym wpisie znajdziesz najważniejsze informacje dotyczące depresji.

Od dzisiaj ruszamy z nowym cyklem artykułów o tematyce psychologicznej. Poznamy różne choroby i zaburzenia, które są powszechnie znane, ale często spłycamy ich znaczenie. Na pierwszy ogień przyglądniemy się depresji.

Depresja – kiedy trzeba zgłosić się do psychologa?

Depresja ma wiele imion. W języku potocznym często używamy tego terminu kiedy odczuwamy smutek lub mamy kiepski dzień i nic nam się nie chce. Depresja jako termin naukowy, wykorzystywany w psychologii i psychiatrii, oznacza zaburzenie nastroju.

Smutek, gorszy dzień lub dni zdarzają się każdemu z nas. Szczególnie jesienią i zimą mamy tendencję do nadużywania terminu „jesienna deprecha”. Brzmi znajomo? Każdy z nas z pewnością użył tego określenia przynajmniej raz, w zupełnie niepotrzebny sposób.

Zjawisko depresji sezonowej istnieje naprawdę i choć choroba ta wiąże się ze smutkiem, to nie jest to jedyny jej objaw! Taki epizod powinien trwać minimum 2 tygodnie bez przerwy, aby słusznie nazwać go depresją. To zaburzenie nastroju definiuje również szereg innych dolegliwości. Musimy pamiętać, że depresja nie jest tylko chorobą psychiki, a całego ciała. Może występować równocześnie z chorobami somatycznymi, jak i neurologicznymi. Depresja może być zarówno przyczyną, jak i skutkiem wystąpienia innych dolegliwości.

Depresja – definicja

Depresja lub zaburzenia depresyjne należą do grupy zaburzeń afektywnych lub zaburzeń nastroju. Schorzenie znacząco wpływa na każdy aspekt życia osoby dotkniętej tą chorobą.

Objawy depresji:
– ciągły smutek
– pogorszenie nastroju
– brak chęci do życia
– apatia
– bezsenność / rzadziej nadmierna senność
– brak apetytu / rzadziej nadmierny apetyt + gwałtowny wzrost/spadek masy ciała
– brak koncentracji
– ciągłe poczucie winy
– niska samoocena
– stany lękowe
– słabsza kondycja psychiczna oraz fizyczna
– myśli samobójcze
– spadek libido
– zaburzenia miesiączkowania (u kobiet)
– stany psychotyczne
– nadużywanie środków psychoaktywnych.

Ponadto mogą pojawić się bóle głowy, brzucha oraz pleców. Głos chorej osoby będzie monotonny, tzw. „bez życia”. Można również zauważyć oznaki zaniedbania, ponieważ w trakcie depresji brak energii doprowadza do tego, że chory nie ma nawet siły, aby wstać z łóżka i się umyć. Można zauważyć ogólne spowolnienie w mówieniu i poruszaniu się. Oczy, mimika są smutne, bez wyrazu.

Przyczyny depresji:
– negatywne doświadczenia
– długotrwałe choroby o ciężkim przebiegu
– predyspozycje genetyczne
– przewlekły stres
– zaburzenia snu wynikające z trybu życia

Wyróżniamy kilka rodzajów depresji. Podział odbywa się ze względu na przyczyny biologiczne oraz psychologiczne.

#1. Przyczyny biologiczne:

  • endogenna – zaburzenia w produkcji neuroprzekaźników, np. serotoniny.
  • organiczna – występuje w sytuacji, kiedy osoba boryka się z chorobami somatycznymi (fizycznymi).
  • jednobiegunowa – tzw. kliniczna lub nawracająca (u chorej osoby występują nawroty depresji).

#2. Przyczyny psychologiczne:

  • egzogenna – wystąpienie trudnego wydarzenia w życiu, które ma wpływ na rozwój depresji; pojawienie się jej w wyniku stosowanych leków lub w przypadku nadużywania substancji psychoaktywnych.
  • reaktywna – podobnie jak egzogenna, występuje jako reakcja na trudne wydarzenie życiowe (np. śmierć bliskiej osoby, rozwód itp.)

Przyczyny depresji mogą się łączyć.

Możemy spotkać się także z innym podziałem depresji, wynikającym z jej objawów:

  • Depresja urojeniowa (przeważa tutaj obniżenie wartości i pesymizm dotyczący przyszłości, co z czasem może przekształcić się w urojenia).
  • Depresja lękowa (charakteryzują ją silny niepokój + nerwowe pobudzenie).
  • Depresja dwubiegunowa (cechują ją nawracające napady obniżenia się nastroju – smutku/przygnębienia albo podwyższenia nastroju – manii).
  • Depresja z zahamowaniem (chory nie robi dosłownie nic).
  • Dystymia (przewlekły smutek i zmęczenie trwające w trybie ciągłym przez co najmniej 2 lata).
  • Depresja maskowana (depresja z objawami przeciwnymi do typowych dla depresji, np. nadmierny apetyt oraz senność).

Depresja jest chorobą, którą trzeba i można wyleczyć. Jest to jednak proces długotrwały. Kiedy zauważysz u siebie objawy, które utrzymują się bez przerwy przez dłuższy czas, powinieneś zgłosić się do psychiatry. Najczęściej pozytywne skutki przynoszą leki, które są stosowane równocześnie z psychoterapią. To od lekarza będzie zależeć, jak będzie przebiegać leczenie. Najważniejsze jest to, aby człowiek chory chciał i pozwolił sobie pomóc.

Jak MY możemy pomóc osobie z depresją?

1. Musimy przy niej być i starać się ją wspierać.
2. Nie możemy jej do niczego zmuszać, ale powinniśmy ją zachęcać do podejmowania nowych aktywności, które pomogą w odzyskaniu energii i zachęcą do wyjścia z domu.
3. Słowa „Będzie dobrze”, „Weź się w garść”, „Inni mają gorzej” są niedopuszczalne!

Pamiętaj, że ani ten artykuł, ani żaden inny tekst o depresji nie może być podstawą do postawienia diagnozy. Jeśli obawiasz się, że Ty, bądź ktoś z Twoich bliskich może być chory, niezwłocznie skontaktuj się ze specjalistą!

Najważniejsze: Nie bój się poprosić o pomoc psychiatry. Nie ma się czego wstydzić. Depresja to poważne zaburzenie, na które cierpi prawie 5% populacji, czyli prawie 400 mln osób. Z determinacją i zaangażowaniem tę chorobę można wyleczyć.

Ten wpis jest dość długi, ale za to zawiera mnóstwo informacji na temat depresji. Koniecznie dajcie nam znać, czy odpowiada Wam taka forma opisywania chorób.

Polecamy: 14 najdziwniejszych fobii na świecie

Źródło: Pinterest

Źródła tekstu:
forumprzeciwdepresji.pl
https://www.mp.pl/szukaj?q=depresja
https://portal.abczdrowie.pl/depresja
https://portal.abczdrowie.pl/objawy-depresji

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Wpisz swój komentarz!
Wpisz tutaj swoje imię