Powiększanie ust kwasem hialuronowym jest popularnym zabiegiem, ale nie powinno być wykonywane u każdej osoby i w każdych okolicznościach. Przed podaniem wypełniacza konieczna jest kwalifikacja, podczas której specjalista powinien zebrać informacje o stanie zdrowia, przyjmowanych lekach, alergiach oraz wcześniejszych zabiegach. Kiedy nie wolno powiększać ust? Przede wszystkim wtedy, gdy występuje aktywny stan zapalny lub infekcja w okolicy ust, a także w przypadku niektórych chorób i przeciwwskazań związanych z konkretnym preparatem.
Kiedy nie wolno powiększać ust?
Zabieg należy odłożyć, jeśli w obrębie ust lub skóry wokół nich występuje aktywna infekcja albo stan zapalny. Dotyczy to między innymi zmian ropnych, wysypki, nasilonego podrażnienia czy innych infekcji skóry.
Szczególnej ostrożności wymaga również opryszczka. Nakłuwanie skóry może u osób ze skłonnością do nawrotów sprowokować ponowne pojawienie się zmian. Jeżeli opryszczka jest aktywna, zabieg powinien zostać przełożony do czasu wygojenia. Osoba mająca częste nawroty powinna powiedzieć o tym podczas konsultacji.
Przeciwwskazaniem lub powodem do szczególnie dokładnej oceny mogą być także zaburzenia krzepnięcia krwi oraz przyjmowanie leków wpływających na krzepnięcie. Nie należy samodzielnie odstawiać leków przed zabiegiem. O ewentualnej zmianie terapii może zdecydować wyłącznie lekarz prowadzący.
Jakie są przeciwwskazania do powiększenia ust?
Przed zabiegiem należy poinformować osobę wykonującą procedurę o wszystkich poważnych alergiach. Poszczególne preparaty mogą zawierać składniki, na które pacjent jest uczulony, na przykład lidokainę stosowaną w celu zmniejszenia bólu podczas iniekcji.
Problemem jest zwłaszcza wcześniejsza anafilaksja lub historia licznych ciężkich reakcji alergicznych. Nie oznacza to, że każda alergia automatycznie wyklucza wszystkie zabiegi z użyciem kwasu hialuronowego, ale wymaga szczegółowej kwalifikacji i sprawdzenia charakterystyki konkretnego produktu.
Osobnej oceny wymagają choroby przewlekłe oraz terapie wpływające na odporność lub gojenie. Nie powinno się zatajać chorób autoimmunologicznych, przyjmowanych leków, wcześniejszych reakcji na wypełniacze ani przebytych powikłań po zabiegach medycyny estetycznej. Ostateczna decyzja powinna wynikać z indywidualnej kwalifikacji.
W przypadku ciąży i karmienia piersią problemem jest przede wszystkim brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania wypełniaczy. Z tego względu planowany zabieg kosmetyczny zwykle warto przełożyć na późniejszy termin i omówić z lekarzem.
Czy przeziębienie albo infekcja są powodem do przełożenia zabiegu?
Jeżeli organizm walczy z infekcją, lepiej nie wykonywać planowego zabiegu tylko dlatego, że termin został wcześniej zarezerwowany. Gorączka, aktywna infekcja, złe samopoczucie czy antybiotykoterapia powinny być zgłoszone podczas konsultacji.
Nie ma jednej zasady określającej jednakową liczbę dni oczekiwania po każdej chorobie. Termin należy dobrać do stanu pacjenta i rodzaju przebytej infekcji. Warto również powiedzieć o niedawnych zabiegach stomatologicznych.
Jakie są skutki uboczne powiększania ust?
Najczęstsze skutki uboczne po zastosowaniu wypełniacza obejmują obrzęk, zaczerwienienie, bolesność, tkliwość i siniaki. Mogą wystąpić także świąd, niewielkie grudki oraz czasowa asymetria związana z obrzękiem. Większość typowych reakcji pojawia się krótko po zabiegu i ustępuje w ciągu kolejnych dni.
Nie każda grudka wyczuwalna bezpośrednio po zabiegu oznacza powikłanie. Obrzęk i nierównomierne rozłożenie płynu mogą przez pewien czas zmieniać wygląd ust. Jeżeli jednak zgrubienie nie znika, nasila się albo towarzyszy mu ból, zaczerwienienie czy inne niepokojące objawy, konieczna jest kontrola.
Rzadziej mogą wystąpić zakażenia, reakcje alergiczne, przewlekłe guzki i ziarniniaki. Czasami wymagają one leczenia farmakologicznego, dodatkowych iniekcji, a w niektórych przypadkach również interwencji chirurgicznej.
Jakie powikłania po powiększaniu ust są najgroźniejsze?
Najpoważniejszym zagrożeniem jest przypadkowe podanie wypełniacza do naczynia krwionośnego lub jego zamknięcie. Może wtedy dojść do niedokrwienia i martwicy tkanek. Bardzo rzadko mogą pojawić się także ciężkie powikłania naczyniowe, w tym zaburzenia widzenia.
Alarmującymi objawami po zabiegu mogą być między innymi silny lub narastający ból, nietypowe zblednięcie albo siność skóry oraz gwałtownie pogarszający się wygląd leczonego obszaru. Zaburzenia widzenia po podaniu wypełniacza wymagają natychmiastowej pomocy medycznej.
Z tego powodu powiększanie ust nie powinno być traktowane jak zwykła usługa kosmetyczna pozbawiona ryzyka. Osoba wykonująca zabieg powinna znać anatomię twarzy, potrafić rozpoznać powikłanie i wiedzieć, jak zareagować w sytuacji zagrożenia.
Czego nie robić przed powiększaniem ust?
Nie należy samodzielnie kupować preparatu do wypełniania ust ani próbować wykonywać iniekcji w domu. Niebezpieczne mogą być również urządzenia bezigłowe, które wtłaczają preparat pod ciśnieniem i nie dają odpowiedniej kontroli nad miejscem podania.
Nie powinno się także zatajać wcześniejszych zabiegów. Osoba przeprowadzająca kwalifikację musi wiedzieć, czy w ustach znajduje się już wypełniacz, jaki produkt został zastosowany i kiedy wykonano poprzednią procedurę.
Jak przygotować się do konsultacji przed zabiegiem?
Przed wizytą warto przygotować listę przyjmowanych leków, suplementów, alergii i chorób przewlekłych. Należy również poinformować o opryszczce, problemach z krzepnięciem, wcześniejszych powikłaniach oraz wszystkich preparatach podawanych wcześniej w obrębie ust i twarzy.
Podczas konsultacji dobrze zapytać, jaki dokładnie preparat będzie stosowany, jakie ma przeciwwskazania i jakie postępowanie przewidziano na wypadek powikłań. Specjalista powinien również wyjaśnić, czego można spodziewać się bezpośrednio po iniekcji oraz które objawy wymagają szybkiego kontaktu.
Odpowiedź na pytanie, kiedy nie wolno powiększać ust, nie zawsze jest więc prostym tak albo nie. Aktywna infekcja oznacza konieczność przełożenia zabiegu, a ciężkie alergie, zaburzenia krzepnięcia, choroby przewlekłe czy stosowane leki wymagają indywidualnej oceny. Najbezpieczniejszym rozwiązaniem jest kwalifikacja przed zabiegiem i wykonanie procedury przez osobę posiadającą odpowiednie przygotowanie do podawania wypełniaczy oraz leczenia możliwych powikłań.
Źródło: www.dlanastolatek.pl
