Jak zagadać do osoby
fot. www.unsplash.com

Widzicie się regularnie w pracy, na siłowni, uczelni, w autobusie albo podczas spacerów z psem. Kojarzysz tę osobę, być może kilka razy wymieniliście spojrzenia lub powiedzieliście sobie cześć, ale na tym kontakt się kończy. Rozpoczęcie rozmowy wcale nie wymaga jednak błyskotliwego tekstu. Najłatwiej wykorzystać sytuację, która już was łączy, i zacząć od zwyczajnego zdania.

Jak zagadać do osoby, którą kojarzysz tylko z widzenia?

Największym problemem często jest przekonanie, że pierwsze zdanie musi być wyjątkowo interesujące. W rzeczywistości jego zadaniem jest jedynie rozpoczęcie kontaktu. Dopiero reakcja drugiej osoby pokaże, czy rozmowa będzie miała ciąg dalszy.

Jeżeli regularnie spotykacie się w tym samym miejscu, można odwołać się właśnie do tego. W pracy będzie to pytanie związane z biurem, na uczelni z zajęciami, a na siłowni z ćwiczeniami lub sprzętem. Nawet proste Cześć, ciągle się tutaj mijamy, więc chyba wypada się w końcu przywitać. Jestem Michał może brzmieć bardziej naturalnie niż długo przygotowywany tekst.

Wspólny kontekst daje też drugiej osobie możliwość łatwej odpowiedzi. Nie musi zastanawiać się, dlaczego obcy człowiek nagle rozpoczyna rozmowę.

Zacznij od tego, co dzieje się wokół was

Jednym z najłatwiejszych sposobów rozpoczęcia rozmowy jest odniesienie się do bieżącej sytuacji. To szczególnie dobre rozwiązanie, jeśli nie znasz jeszcze zainteresowań ani charakteru drugiej osoby.

Czekacie na spóźniający się autobus? Można skomentować opóźnienie. Spotykacie się regularnie podczas spacerów z psami? Zapytaj o psa. Stoicie w kolejce podczas wydarzenia? Tematem może być samo wydarzenie. Wspólna sytuacja sprawia, że rozmowa nie pojawia się zupełnie znikąd.

Warto jednak unikać komentarzy, które od razu wymagają bardzo osobistej odpowiedzi. Pierwszy kontakt powinien dawać swobodę. Jeśli druga osoba będzie zainteresowana rozmową, z czasem pojawią się bardziej osobiste tematy.

Nie zamieniaj pierwszej rozmowy w serię pytań

Pytanie jest prostym sposobem na rozpoczęcie kontaktu, ale kilka pytań zadanych jedno po drugim może szybko zacząć przypominać przesłuchanie. Znacznie naturalniej jest połączyć pytanie z informacją o sobie.

Jeżeli zapytasz kogoś, czy często chodzi na dane zajęcia, po odpowiedzi możesz powiedzieć, że sam zacząłeś przychodzić niedawno. Gdy rozmowa dotyczy koncertu, możesz wspomnieć, że pierwszy raz widzisz dany zespół na żywo. W ten sposób obie osoby stopniowo przekazują informacje o sobie.

Dobrze działa również nawiązywanie do odpowiedzi. Jeżeli ktoś wspomni, że trenuje w danym miejscu od dwóch lat, można zapytać, co najbardziej mu tam odpowiada, zamiast natychmiast przeskakiwać do zupełnie innego tematu. Rozmowa zaczyna wtedy rozwijać się naturalnie.

Przedstawienie się potrafi rozładować niezręczność

Jeżeli mijacie się od tygodni lub miesięcy, można powiedzieć to wprost. Nie trzeba udawać, że spotykacie się pierwszy raz. Proste przyznanie, że kojarzycie się z widzenia, może wręcz ułatwić sytuację.

Możesz powiedzieć: Chyba już z dziesięć razy się tutaj mijaliśmy, a nawet się nie przedstawiliśmy. Jestem Ania. Druga osoba od razu rozumie, skąd zainteresowanie rozmową i dlaczego właśnie teraz zdecydowałeś się odezwać.

Takie rozpoczęcie szczególnie dobrze sprawdza się w miejscach, do których oboje regularnie wracacie. Nawet jeśli pierwsza rozmowa potrwa minutę, następne spotkanie będzie już łatwiejsze. Zamiast anonimowego mijania pojawia się możliwość powiedzenia cześć i naturalnego kontynuowania znajomości.

Jak zagadać do kogoś, kto ci się podoba?

Jeżeli za chęcią rozpoczęcia rozmowy stoi zainteresowanie romantyczne, napięcie może być większe. Łatwo wtedy zacząć analizować każde słowo i próbować znaleźć idealny sposób na rozpoczęcie kontaktu. Zazwyczaj nie jest on potrzebny.

Można zacząć dokładnie tak samo jak w przypadku każdej nowej znajomości. Przedstaw się, wykorzystaj wspólną sytuację i zobacz, jak druga osoba reaguje. Nie trzeba od pierwszego zdania komunikować swoich zamiarów ani stosować wyuczonych tekstów na podryw.

Warto również uważać z komplementami dotyczącymi wyglądu. Szczere fajna kurtka może być niewinnym początkiem rozmowy, ale bardzo osobisty komentarz dotyczący ciała skierowany do praktycznie obcej osoby może wywołać dyskomfort. Pierwszy kontakt powinien być przede wszystkim swobodny.

Po czym poznać, że druga osoba chce rozmawiać?

Rozpoczęcie rozmowy nie oznacza, że druga osoba ma obowiązek ją kontynuować. Warto zwracać uwagę na sposób, w jaki odpowiada. Jeśli rozwija wypowiedzi, sama zadaje pytania i nie próbuje szybko wrócić do poprzedniego zajęcia, prawdopodobnie można spokojnie kontynuować.

Krótkie odpowiedzi same w sobie nie zawsze oznaczają brak zainteresowania. Ktoś może być nieśmiały, zmęczony albo zwyczajnie zaskoczony. Znacznie bardziej czytelna jest kombinacja kilku zachowań: zdawkowe odpowiedzi, brak pytań, odwracanie się, skupienie na telefonie lub próba zakończenia kontaktu.

Nie trzeba w takiej sytuacji ratować rozmowy za wszelką cenę. Można po prostu powiedzieć miłego dnia i zakończyć spotkanie. Uszanowanie braku zainteresowania jest znacznie lepsze niż próba przeciągania rozmowy.

Co powiedzieć, gdy po pierwszym zdaniu zapada cisza?

Cisza nie oznacza, że rozmowa zakończyła się katastrofą. Dwie osoby, które praktycznie się nie znają, nie mają jeszcze wspólnej historii ani zestawu tematów, do których mogą swobodnie wracać. Kilka sekund przerwy jest więc czymś zupełnie normalnym.

Możesz wrócić do kontekstu spotkania albo zadać proste pytanie otwarte. Jeśli rozmawiacie na siłowni, może ono dotyczyć treningu. Podczas wydarzenia można zapytać, czy druga osoba była na nim wcześniej. W pracy naturalnym kierunkiem będzie pytanie o dział, projekt lub doświadczenia związane z firmą.

Nie trzeba natomiast za wszelką cenę wypełniać każdej sekundy. Czasami krótka pierwsza rozmowa jest lepsza niż kilkanaście minut wymuszonych tematów.

Czego lepiej nie mówić na początku znajomości?

Pierwsze spotkanie raczej nie jest najlepszym momentem na pytania o zarobki, związki, sytuację rodzinną czy inne bardzo osobiste sprawy. Nawet jeśli intencje są dobre, druga osoba może odebrać takie zainteresowanie jako przekraczanie granicy.

Ostrożność przydaje się również przy żartach. Humor potrafi świetnie przełamać dystans, ale na początku nie wiadomo jeszcze, co druga osoba uważa za zabawne. Sarkazm, komentarze dotyczące wyglądu czy żarty czyimś kosztem łatwo mogą zostać źle zrozumiane.

Bezpieczniejsze są neutralne tematy związane z miejscem, aktywnością albo sytuacją, w której się znajdujecie. Jeśli kontakt się rozwinie, zakres rozmów naturalnie stanie się szerszy.

Jak pokonać stres przed zagadaniem?

Im dłużej przygotowujesz pierwsze zdanie w głowie, tym większe znaczenie może ono zacząć mieć. Po kilku minutach analizowania zwyczajne cześć zaczyna przypominać wystąpienie przed publicznością. Pomaga obniżenie oczekiwań wobec pierwszego kontaktu.

Nie zakładaj, że rozmowa musi doprowadzić do przyjaźni, randki czy wymiany numerów telefonu. Pierwszym celem może być po prostu przedstawienie się i zamienienie kilku zdań. Następnym razem nie będziecie już osobami znającymi się wyłącznie z widzenia.

Można również ćwiczyć krótkie rozmowy w codziennych sytuacjach, bez żadnego dodatkowego celu. Kilka zdań z sąsiadem, osobą czekającą obok czy uczestnikiem tych samych zajęć sprawia, że rozpoczynanie kontaktu stopniowo staje się bardziej zwyczajne.

Nie musisz od razu prosić o numer telefonu

Jeżeli rozmowa przebiegła dobrze, często pojawia się pytanie, co zrobić dalej. Nie każda udana wymiana kilku zdań musi kończyć się prośbą o kontakt. Jeżeli regularnie spotykacie się w tym samym miejscu, można wykorzystać kolejne spotkanie.

Po pierwszej rozmowie wystarczy następnym razem się przywitać i nawiązać do poprzedniego tematu. Znajomość może rozwijać się stopniowo, bez presji związanej z natychmiastową wymianą numerów czy profili w mediach społecznościowych.

Jeżeli jednak kontakt jest wyraźnie obustronny, a nie macie pewności, że ponownie się spotkacie, można zaproponować wymianę kontaktu. Lepiej potraktować to jako propozycję niż oczekiwanie, pozostawiając drugiej osobie możliwość swobodnej odmowy.

Pierwsza rozmowa może trwać tylko minutę i to wystarczy

Częstym błędem jest ocenianie pierwszej rozmowy na podstawie jej długości. Tymczasem krótka wymiana zdań może być bardzo dobrym początkiem znajomości. Jeśli spotykacie się regularnie, kolejne kontakty zwykle stają się łatwiejsze.

Możesz przedstawić się, zamienić kilka zdań i naturalnie zakończyć rozmowę, zanim zabraknie tematów. Przy następnym spotkaniu będzie już punkt zaczepienia: można zapytać o coś, o czym rozmawialiście poprzednio, albo po prostu przywitać się po imieniu.

Najtrudniejszy bywa moment przejścia od anonimowego mijania się do pierwszego cześć. Nie potrzeba do tego oryginalnej kwestii ani perfekcyjnie zaplanowanej rozmowy. Zwyczajne przedstawienie się i odniesienie do sytuacji, w której oboje się znajdujecie, często wystarczają, żeby osoba znana dotąd tylko z widzenia przestała być zupełnie obca.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj